Etappe 23, Tegelen - Swalmen, 19 km.

Vanmorgen voor 9 uur stonden we klaar in Tegelen om aan onze route te beginnen. We hadden da auto in de Spechtstraat gezet, dichtbij de bushalte. Al snel waren we op de route en beklommen we een mooie groene berg/ heuvel.

Daarover later meer. We sloegen al snel het bos in, kwamen langs een mooie vijver, dichtbij "de berg".

De route liep dicht langs de Duitse grens en soms door Duitsland. Regelmatig passeerden we oude grenspalen.

Het pad slingerde prachtig door het bos. Links van ons het bos en rechts een heel diepe, spannende kloof!

Daarna nog wat bos foto's o.a. een Duitse boshut. Die kom je veel tegen in de bossen in Duitsland.

Opeens stonden we midden in het bos bij café Maalbeekerhöhe. Een prachtig oud café, niet aan geknutseld. Maar gesloten.

Met "de kop over de schutting" sprak Arie met de eigenaar. Op zondag is het café nog open als hobby. ik ben kleiner, ik luisterde. De eigenaar was ongeveer van "onze leeftijd", zei Arie. Verder het bos door en we kwamen bij de Grijze Paal, een oude grenssteen uit 1690 of eerder.

Daarna, o grote verrassing, kwamen we in het bos bij café de Grens en dat café was open. De koffie daar was heerlijk.

Daarna langs de aspergeteelt, een prachtig gezicht, die rechte rijen.

En zo liepen we op Swalmen aan, het laatste stuk langs het slingerende riviertje de Swalm.

In Swalmen even uitgerust met fijne koffie en een glaasje vers geperst sinaasappelsap.

Daarna met bus/trein/bus terug naar de auto in de Spechtstraat. En dat liep gesmeerd. We liepen 19 km met prachtig zomers weer. 21 jaar geleden, toen de vriendinnen deze wandeling liepen, was ik ziek. Ik haalde de wandeling in op een zondag met Arie en Bennie Kr. De wandeling was toen ruim 30 km en liep door naar Roermond. Er is dus eea gewijzigd aan deze route. Ik maakte toen geen foto's. Dat lukte niet met het nieuwe digitale toestel. Dat las ik in mijn schrift. Nu wel foto's, en natuurlijk met de telefoon. De gedachte van de dag: Niet alles is wat het lijkt!!!! De mooie groene heuvel aan het begin van de wandeling is nl een heel grote vuilnisbelt. Onder dat mooie groen ligt vergane huisraad, lompen, blikjes, plastic en wat al niet meer? Daar liep ik dus vanmorgen overheen.

Hierboven is ie nog een keer. Nog een keer: Niet alles is wat het lijkt. We begonnen vanmorgen en kijkend in het Pieterpadboekje, dachten we: Nou, als dat maar leuk is, alleen rechte wegen, ellenlang, door het bos. En het was toch leuk/ mooi! De rechte wegen op het kaartje slingerden heen en weer, zo als ik al schreef, langs de kloof/ groeve. Heel afwisselend. Informatie over de grensstenen, tòch een leuk cafeetje! Dus niet saai. Zie onder, één van de kaarten uit het boekje.

We zijn weer thuis en kijken terug op fijne wandeldagen met prachtig weer. Tzt hopen we weer een paar dagen op stap te gaan.