Etappe 20, Vierlingsbeek - Meerlo

Vanmorgen xijn we vroeg van huis vertrokken en naar het zuiden gereden. Op tijd begonnen we aan onze route in Vierlingsbeek. We besloten om niet de hele route naar Swolgen te lopen, maar ergens onderweg te stoppen. Dit ivm de aanrijroute vanaf huis en de route naar ons hotel na de wandeling. We liepen dus tot Meerlo, is 20 km. We verlieten Vierlingsbeek en kwamen langs de Mariakapel in Holthees. Daar maakten we eerder foto's en ook vandaag.
En hieronder vandaag.
We liepen door en passeerden het zorghuis in een oud klooster in Smakt en langs de weg stond het volgende:
Nou, dat was een gelukje!!! Koffie! En dan die gastvrijheid, hoe bijzonder.
We verlieten her gebouw en kwamen langs de Jozefkapel die bij het Zorghuis stond.
In de kapel kwamen we tot rust, schreef ik 21 jaar geleden in mijn schrift. Ook vandaag was het weer een bijzondere ervaring! De Mariakapel, de gastvrijheid in het Zorgcentrum en de openstelling van de Jozefkapel. Een mooi moment in de 40 dagen tijd. Als pelgrims verlieten wij de kapel en liepen in stilte verder door het stuifzand en de jeneverbossen van de Boschhuizer Bergen.
Het was een prachtig stuk van de route. Daarna kwamen we in Wanssum en we besloten tot Meerlo te lopen.
Op weg naar Meerlo passeerden we de volgende kapel uit 1662, die gesloten was. Even fijn op een bankje daar gezeten.
En toen kwam Meerlo, oh surprise!! Hier sliepen we 21 jaar geleden in een tuinhuisje, zie foto! Vanaf ons wandelpad zagen we nu het huisje. Dichterbij kon ik niet komen, maar het zelfde lantaarntje hing nog bij het terrasje.
En hieronder een 21 jaar oud kaartje met de voorkant van het huis en een foto van nu en een foto van het cafeetje tegenover waar we 21 jaar geleden aten en vandaag koffie dronken.
Daarna met de bus en de trein terug naar de auto en nu relaxen in ons hotel De eigenaresse van het café adviseerde ons om niet te veel aan de vaste etappes vast te houden maar ons eigen pad te kiezen. En dat gaan we dus doen! Wat een bijzondere dag! De gedachte van de dag: Pelgrimeren kun je overal. Verder geen uitleg nodig.

Reacties

  1. Willy1 april 2025 om 09:44

    Het blijft bijzonder, nu te lezen over een wandeling waar stukje bij beetje de herinneringen bij mij boven komen. Ook bijzonder dat jullie vanaf hier, deels jullie eigen pad gaan kiezen. Lees daar graag verder over. Prachtig verslag.

    BeantwoordenVerwijderen

Een reactie posten

Populaire posts van deze blog

Etappe 30, Maastricht - St. Pietersberg en terug, 14 km

Afbeelding
En vandaag was de laatste dag. We reisden van Valkenburg naar Maastricht en begonnen bij het station aan de route. We liepen prachtig door de stad naar de brug over de Maas. Daar maakten we evenals 21 jaar geleden een foto. Daarna nog een prachtig stukje Maastricht, zie hieronder. En de St. Pietersberg kwam in zicht. Bovenop de St. Pietersberg liepen we een prachtige route in de natuur. -- Hierboven wat foto's van de voormalige ENCI, cement industrie. In 2005 is deze productie gestopt en de afgraving wordt nu een natuurgebied. Vanaf de Pieterpad route heb je prachtig uitzicht over dat terrein. Dit is nieuw in de route, naar mijn idee. Opeens waren we bij een uitzichtpunt over het ENCI terrein en dat is tevens het eindpunt van het Pieterpad. En in een hoekje ontdekte ik de memorysteen van het Pieterpad, verplaatst naar deze plek. Iedereen liep er aan voorbij. Zie de steen hieronder, vroeger en nu. Het ijzeren frame waar je een foto kunt ma...
Meer lezen

Etappe 23, Tegelen - Swalmen, 19 km.

Afbeelding
Vanmorgen voor 9 uur stonden we klaar in Tegelen om aan onze route te beginnen. We hadden da auto in de Spechtstraat gezet, dichtbij de bushalte. Al snel waren we op de route en beklommen we een mooie groene berg/ heuvel. Daarover later meer. We sloegen al snel het bos in, kwamen langs een mooie vijver, dichtbij "de berg". De route liep dicht langs de Duitse grens en soms door Duitsland. Regelmatig passeerden we oude grenspalen. Het pad slingerde prachtig door het bos. Links van ons het bos en rechts een heel diepe, spannende kloof! Daarna nog wat bos foto's o.a. een Duitse boshut. Die kom je veel tegen in de bossen in Duitsland. Opeens stonden we midden in het bos bij café Maalbeekerhöhe. Een prachtig oud café, niet aan geknutseld. Maar gesloten. Met "de kop over de schutting" sprak Arie met de eigenaar. Op zondag is het café nog open als hobby. ik ben kleiner, ik luisterde. De eigenaar was ongeveer van "onze leeftijd", ze...
Meer lezen